Internet
Internet Service Provider
Internet Service Provider
Internet Service Provider, ISP (ang. dostawca Internetu) – termin oznaczający firmę oferującą usługę dostępu do Internetu (przeważnie odpłatnie).
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Połączenia dodzwaniane
W latach 90. XX wieku najpopularniejszą usługą dostępu oferowaną przez ISP było tzw. konto dial-up. Połączenie pomiędzy modemem klienta, a urządzeniem dostępowym dostawcy, było realizowane za pośrednictwem linii telefonicznej analogowej (o maksymalnej przepustowości 54kb/s), lub cyfrowej ISDN (o maksymalnej przepustowości 1x64kb/s lub 2x64kb/s). Połączenie było realizowane poprzez wybranie odpowiedniego numeru telefonicznego oraz zalogowanie się do usługi przy użyciu okienka terminala (w TP SA login i hasło brzmiało ppp). Jedyną opłatą jaką ponosił użytkownik był koszt połączenia telefonicznego (naliczanego najczęściej w postaci impulsu w cenie 29 groszy za 3 minuty połączenia). W przypadku połączenia ISDN 128kb/s (2x64kb/s) opłata była podwójna ponieważ do takiego połączenia używane były dwie linie abonenckie.
[edytuj] Home Internet Solution
Home Internet Solution (HIS) to rozwiązanie polegające na stałym dostępie do Internetu z przepustowością maksymalną 115,2 kb/s za pomocą modemu/terminalu HIS-NT łączącego się ze swoim odpowiednikiem HIS-NAE znajdującym się w centrali telefonicznej. W Polsce rozwiązanie to pojawiło się w roku 1998 za pośrednictwem Telekomunikacji Polskiej, która oferowała je pod nazwą SDI. Zasadniczą różnicą w odniesieniu do połączeń dodzwanianych był stały dostęp (24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu) za określoną z góry stawkę miesięczną. Innymi różnicami były: możliwość prowadzenia w tym samym czasie rozmowy telefonicznej na tej samej linii analogowej (szybkość połączenia HIS spadała wówczas do 70kb/s) oraz stały adres IP u dostawcy.
[edytuj] Linie dzierżawione
Rzadko stosowane do użytku przez użytkowników końcowych, w szczególności odbiorców prywatnych, nieco częściej przez firmy. Rozwiązanie polegające na wydzierżawieniu kabla (najczęściej pary przewodów) łączącego lokal klienta z urządzeniami dostawcy podłączonymi na stałe do Internetu. Opłaty abonamentowe pobierane były zarówno przez właściciela kabla (wysokość zależna od deklarowanej przepustowości) oraz przez usługodawcę (ISP).
[edytuj] Rozwiązania oferowane obecnie
Obecnie oferty ISP reprezentowane są przez dwa główne nurty – dostęp stacjonarny oraz mobilny. Oba rozwiązania należą do rodziny usług szerokopasmowej transmisji danych. Pierwszy z nich mimo dużego zróżnicowania usług na rynku można z skrócie scharakteryzować jako stały dostęp do Internetu, o dużej prędkości transferu bez ograniczeń w ilości pobieranych danych, o zasięgu ograniczonym do małego obszaru, w którym znajduje się przyłącze (lokal mieszkalny, biuro, hot spot).
Najczęściej spotykane implementacje są realizowane w technologiach:
- xDSL przy użyciu istniejących linii telefonicznych;
- DOCSIS w sieciach telewizji kablowej;
- WLAN lokalni ISP (WISP) zazwyczaj korzystający z usług dalszych dostawców;
- WiMAX – szerokopasmowy dostęp radiowy.
Rozwiązania mobilne to oferty sieci GSM. Ich główną zaletą jest "uwolnienie od kabla", czyli możliwość korzystania z Internetu w każdym miejscu, które jest w zasięgu działania sieci operatora. Prędkości dorównują tym, z którymi spotykamy się w rozwiązaniach stacjonarnych (na chwilę obecną zazwyczaj w dużych aglomeracjach miejskich), jednak miesięczny transfer ilości transmitowanych danych jest mocno ograniczony.
Do tej grupy należą technologie:
[edytuj] Linki zewnętrzne
- pl.internet.polip – grupa dyskusyjna poświęcona m.in. dostawcom Internetu.