Menu

Poczta elektroniczna

Poczta elektroniczna, e-poczta (ang. electronic mail, e-mail) to jedna z największych usług internetowych, w prawie zwanych usługami świadczonymi drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych (listów elektronicznych). Obecnie do przesyłania e-maili używany jest protokół Simple Mail Transfer Protocol (SMTP).

Słowo e-mail próbowano w Polsce zastąpić słowem listel (od list elektroniczny), starano się także rozpropagować określenie el-poczta (analogia do el-muzyki, czyli muzyki elektronicznej). Słowa te jednak nie przyjęły się w codziennym użyciu. Językoznawcy za poprawne uznają jedynie formy e-mail oraz mejl[1] – i chociaż ta ostatnia używana jest na razie w języku potocznym, językoznawca Mirosław Bańko zaleca używać jej w piśmie wszędzie, z wyjątkiem oficjalnych tekstów, dopóki forma ta nie przyjmie się dobrze w języku polskim[2].

Spis treści

[edytuj] Rozwój usługi

E-mail, jako taki, został wymyślony w roku 1965. Autorami pomysłu byli Louis Pouzin, Glenda Schroeder i Pat Crisman. Wówczas jednak usługa ta służyła jedynie do przesyłania wiadomości od jednego użytkownika danego komputera do innego użytkownika tej samej maszyny, a adres e-mail w zasadzie jeszcze nie istniał. Usługę polegającą na wysyłaniu wiadomości od użytkownika jednego komputera do użytkownika innego wymyślił w roku 1971 Ray Tomlinson, on również wybrał znak @ (at) do rozdzielania nazwy użytkownika od nazwy maszyny (a później nazwy domeny internetowej).

Na początku do wysyłania e-maili służył protokół CPYNET, później wykorzystywano FTP, UUCP i wiele innych protokołów, a na początku lat 80. Jonathan B. Postel opracował specjalnie do tego celu protokół SMTP.

Istnieje rozszerzenie poczty elektronicznej – MIME, umożliwiające dołączanie do e-maili danych innego typu w formie tzw. załączników.

Wiele komputerów nie jest obecnych w sieci cały czas. Inne nie posiadają stałych adresów IP. W związku z tym, we współczesnym Internecie pocztę przesyła się z wykorzystaniem serwerów pośredniczących. Do odbioru poczty na nich zgromadzonej stosuje się specjalne protokoły – najbardziej znane to POP3 i IMAP.

[edytuj] Oprogramowanie

Popularne programy serwerowe (MTA) obsługujące pocztę to Sendmail, Postfix, Exim, Mdaemon i qmail. Błędna konfiguracja serwera może doprowadzić do powstania open relay.

Popularne programy do odbioru i wysyłania poczty:

Najczęściej używanym programem stanowiącym bramkę z protokołów odbiorczych POP3 do SMTP jest Outlook Express.

Obecnie, prawie każdy dostawca usług poczty elektronicznej oferuje dostęp do skrzynki e-mail poprzez przeglądarkę WWW, tzw. Webmail.

[edytuj] Przechowywanie danych

Od kwietnia 2009 roku w Unii Europejskiej na podstawie nowej unijnej dyrektywy, dostawcy internetu muszą rejestrować kontakty swoich klientów w sieci, m.in. e-maile (podobnie jak billingi)[3].

Przypisy

  1. ↑ dokument Rady Języka Polskiego
  2. ↑ wypowiedź prof. Mirosława Bańki w internetowej poradni językowej PWN
  3. ↑ UE: E-maile oraz rozmowy w sieci pod kontrolą, republika.onet.pl, 09.04.2009

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło e-mail w Wikisłowniku

[edytuj] Linki zewnętrzne